aoadvies  bella  kluswijs  langstraat33

Agenda

20 aug Zwemloop

 

 

Twitter

Dan zal ik er ook een stukje tekst achteraan doen Pieter, je hebt het mooi opgeschreven. Voor mij zat deze marathon (mijn 3e die ik moedwillig wilde uitlopen) iets anders in elkaar.

Hoewel ik wel merk dat ik steeds beter met de warmte overweg kan, heb ik liever een graadje of 16/17 en dan liefst ook nog wat laaghangende bewolking, een lekker zuurstofrijke lucht en dan zou het ook heel fijn zijn om een motregenbuitje te ontvangen als het zwaar wordt, waar je niet zijknat van wordt, maar wat net lekker is….. ja wordt wakker Tien, je hebt prettig gedroomd maar zo zit de wereld niet in elkaar. Op het programma stond een strakblauwe lucht, en 20+ als temperatuur .

Met Tineke en Caroline en Tom op naar Leiden op de fiets. Hieraan vooraf ging mijn ritueel van eten drinken poepen&piesen, tja gelukkig werkte het maag/darmsysteem mee ondanks /dankzij de zenuwen. Je moet dan niet te veel tegen me zeggen zo’n vroege morgen. Gewoon doen wat ik zeg en verder met een boogje om me heen.

Tineke en ik stonden mooi op tijd in het startvak, we zeiden en wensten elkaar gedag en succes, en daar gingen we dan. Ik word altijd helemaal blij van al die mensen en het viel me op hoe snel het eigenljik ging. Ik liep de eerste twee km te hard, 5.00 en 4.50, dat ben ik niet gewend van de halve marathon want dan loop je zo in de drukte. Nu kon je heel makkelijk je weg vinden. De 10 ging in 52.30, het ging prima. Geen last van de warmte (nog) het Ponton bij de Rijnekeboulevard in zicht. Joh wat een mensen Andre, Trudie, Els, Joop, Astrid en Jan Willem! De 21 in 1.53. Mooi,en geheel volgens plan. Want dat had ik natuurlijk stiekem wel. Dit plan kon ik volhouden tot 30 km, al zakte ik vanaf 28 km al terug in de kilometertijden. Voordat ik besloten had rustiger aan te gaan doen, besloot mijn lijf dat al voor me door te protesteren via een wat onbestemd gevoel: beetje misselijk, pijntjes bij mijn knieën, trekkende hamstrings. Daar kwam Oud Ade in zicht, nee het was Oud Griekenland waar ik belandde! Hier kikkert een mens weer helemaal van op, onder een erebouwwerk door dat geloof ik de Akropolis moest voorstellen, maar dat weet Astrid beter dan ik. Overigens was zij er met JW in Oud Ade ook bij en keek ook haar ogen uit. Bracht meteen haar Grieks in praktijk: “Máaaaam! Ze begroeten je en moedigen je aan IN HET GRIEIEIEIEIEKS”!  Hier werd ik blij van, kippevel! In het verleden kreeg ik wel eens kippevel en dat bleek dan pure oververhitting te zijn, maar ik verzeker jullie dit was van blijdschap en emotie. En die koude rillingen waren best welkom, poeh! Iets verder op stond mijn studiemaatje klaar met de fiets, fijn hoor al die supporters.

Toen werd het echt menens mensen. Kramp in de hamstrings, zelfs 2 x. en twee voeten die wel kooltjes leken. Ik wist al snel dat ik mijn plan moest loslaten. Nou is loslaten niet echt mijn sterkste punt, dus om Guus’ jargon te blijven, dat was ff een “leermomentje”.

Ik moest kort daarna plan B (dan in elk geval binnen de 4.00) ook loslaten, dus extra oefening in loslaten. Nou Tinus had het er best zwaar mee. Maar wie stond daar opeens vlak voor het 39 km punt: juist ja meester Guus. En die heeft me er doorheen gesleept. Hij zegt zelf van niet maar ik denk dat ik anders was gaan wandelen naar de finish. Nu bleef ik lopen. En Guus zei: kijk nou toch wie er allemaal wandelen, die ga je allemaal pakken (of iets in die strekking). Guus gaf het stokje over aan Caroline die besloten had na haar eigen halve marathon ook nog eens te kijken waar ik bleef, ik was niet echt gezellig meer (sorry nog Caar) maar goed ik liep nog steeds. En toen kwam er nog zo’n heel venijnig wit ophaalbruggetje jullie weten het vast, en daar moest ik mezelf ophijsen. Ik werd naar de finish geschreeuwd door mensen die ik niet kenden die wel mijn naam riepen en die zeiden dat ik het echt ging halen. En ik geloofde ze en ik kwam de brug af en zette het weer op een lopen.

Het is echt geweldig finishen in Leiden want het is er zo mooi en al die mensen dus ik kon weer lachen maar ik moest ook huilen dus het kwam er allemaal uit. Ik was blij en niet blij tegelijk, het was een beetje een zootje in mijn hoofd. De finish was er voor mij na 4.06.05 hehe. De rode kruis mensen hadden het al druk maar hebben zich ook nog even met mij bezig moeten houden omdat ik opeens geen adem meer kon krijgen (raar he, dik 4 uren geen last van gehad). Thuis gekomen bleek ik een imposante bloedblaar te hebben opgelopen, die gaat mij de komende dagen wel even verhinderen om soepel te lopen. En als jullie dachten, die is er voorlopig wel even helemaal klaar mee: ja dat klopt. Maar zodra de blaar op z’n retour is, zet ik het maar gewoon weer op een lopen J

Groetjes Tineke H.

Lid worden

WZK Tri-Team is een Wassenaarse hardloopvereniging met een clubruimte in het zwembad Het Sterrenbad. Hardlopen kan op drie niveau's, van beginners tot gevorderden. Er wordt wekelijks getraind op de dinsdag- en donderdagavond. De trainingen beginnen om 19:00 en duren tot 20:30.

Lid worden kan via Inschrijven >>