aoadvies  bella  kluswijs  langstraat33

Agenda

20 aug Zwemloop

 

 

Twitter

Tijdens de reis naar Winschoten, want een reis kan je het echt wel noemen, dwaalden mijn gedachten naar de afgelopen 12 maanden. Je hebt dan ook bijna drie uur om over de dingen na te denken, het blijft een heel eind rijden.

Vorig jaar had ik de 100 kilometer niet gehaald, maar was ik voor de 70 kilometer uitgestapt. Mijn smoes was toen dat het zo ontzettend warm was en achteraf is dat ook zo geweest, want ik was niet de enige die met deze reden uit was gestapt. Maar ja, goede smoes of niet, het blijft aan je knagen als je het doel niet haalt waar je een jaar voor hebt getraind. Dit afgelopen jaar heb ik weer veel getraind, veel kilometers gemaakt en ook goede wisselingen in mijn trainingen ingebouwd. Verder heb ik in de laatste weken meer rust ingebouwd en ben ik ook niet twee dagen voor de Run naar een concert van Coldplay geweest. Ik zal niet zeggen dat ik meer getraind hebt, maar ik heb wel verstandiger getraind en dat geeft toch een gerust gevoel zo vlak voor de belangrijke dag. Met mijn begeleider, buurman Karel heb ik afgesproken om ieder rondje een moment van rust te pakken bij mijn tafel. Daar kan ik dan even iets eten, een slokje extra drinken en mijn drinkflesjes vervangen. Ook dat zou heel anders zijn dan vorig jaar, want toen had ik alleen maar haast om zo snel mogelijk mijn drinkflesjes te vervangen en weer door te gaan. Eerst maar eens een goed bord pasta eten en lekker slapen.

Zo, afgelopen nacht is het begonnen met regenen. Gelukkig niet zo zachtjes ook, want het regent pijpenstelen. Voor een rondje van 10 kilometer zou ik zeggen:"Ideaal loopweer"! Maar voor 10 keer een rondje van 10 kilometer..........nou ja, we zullen wel zien.
Ik merk dat ik het lastig vind om de juiste kleding te kiezen. Zal ik met een regenjack gaan lopen of zonder, lange broek, of kort, lange mouwen, of kort? Allemaal keuzes en je weet pas achteraf of je de juiste keus hebt gemaakt. Het wordt een driekwart broek, sweatshirtje, een shirt met lange mouwen en een regenvestje. We zullen wel zien of het de juiste keuze zal zijn.

Eindelijk, ik mag naar de start, het gaat beginnen! Ik sta nog even te praten met een medeloper, toevallig een collega van me als het startschot klinkt. Op naar de eerste kilometer, op naar de eerste ronde. Het strijdplan wat ik heb gekozen is in een kort zinnetje samen te vatten: "Ik ga een aanloop nemen van 90 kilometer om de laatste 10 te kunnen genieten"! De eerste ronden gaat natuurlijk veel te snel, hoewel ik zelfs nog even stop omdat ik een klasgenoot van 33 jaar geleden langs de kant herken. Karel spreekt me streng toe en ik beloof na mijn rustmomentje om de volgende ronde veel rustiger te lopen. Kijk, oververhit zal ik niet raken, want de regen komt nog steeds met bakken uit de lucht vallen en buienradar geeft aan dat het de aankomende 4 uur zeker zo zal blijven. Maar hetgeen ik beloof aan Karel blijkt bij mijn tweede doorkomst niet te zijn gelukt. Deze ronde gaat zelfs nog sneller dan de vorige. Het is geen donderspeech wat ik krijg, maar hetgeen Karel komt dit keer wel aan en de volgende twee ronden gaan in een veel nettere tijd. De eerste 40 zitten erop en ik zit ruim onder de 4 uur, wat betekend dat ik heel erg mooi op schema zit om tussen de 10 en 11 uur te eindigen. Ja, ja ik loop nu al te denken aan het finishen, terwijl ik vorig jaar moest denken aan opgeven. Ik heb honger en ik eet twee broodjes, drie bananen en nog een gelletje om alles weg te spoelen. Ik maak een praatje met Karel en vertrek weer voor de volgende ronde. Ook deze gaat weer prima, hoewel de benen af en toe beginnen te protesteren, maar de eerste vijftig zitten erop! Ik ben op de helft en voel me nog kei goed!

Het zesde rondje wordt een mentaal rondje; op 64 kilometer gaat ineens alles zeer doen en zakt de snelheid dramatisch. Na een kort schietgebedje en een slokje uit mijn drinkflesje hoop ik om door het dode punt heen te kunnen lopen en warempel op het 68 kilometer punt voel ik me weer herboren. Het lijkt net of ik nieuwe benen heb gekregen, da's wel een heel lekker gevoel kan ik vertellen. Het zesde rondje gaat toch nog in een redelijke tijd en ik loop echt met het gevoel dat het volgende rondje ook een makkie gaat worden. Ieder rondje probeer ik zo veel mogelijk met de vele mensen langs het parcours contact te maken, ook voor hen is het afzien met dit weer en voor mij is hun reactie steeds weer een stimulans om te blijven lopen.

De 70 is ook binnen en bij het tafeltje probeer ik weer iets te eten, maar dit keer houd ik de hap van het broodje niet binnen. Dan maar een banaan en een extra gelletje en op naar de 80. De bui van de afgelopen uren was even veranderd in miezeren, maar de sluizen gaan weer open voor een heerlijk verfrissende plensbui. Ik kan er wel om lachen, want bij ieder kilometerbord komt de finish dichterbij:"Ik ga het halen, ha, ha!"!
Als ik door de Start-Finish kom en dus ga beginnen aan het laatste rondje komt er een euforisch gevoel over me heen. Ik heb nog nooit zo ver gelopen en ik voel me nog steeds hartstikke goed, nou ja "hartstikke" is een beetje overdreven, maar die laatste ronde wordt een makkie! Na een korte stop bij Karel ga ik aftellen van 9 naar 0. Het bord van 99 maakt me heel blij, want die laatste kilometer is zo gaaf om te lopen. En dan komt de Finish in het zicht. Wat een gaaf gevoel, wat een gave loop, wat een gaaf publiek, wat gaaf om dit te doen! Ik loop onder de Finish door en krijg een deken om me heen. Karel neemt foto's en ik, ik geniet! 10:22 is voor mij een super tijd en na 5 minuten genieten bij de Finish ga ik lekker douchen. Het was een top dag!

Op naar de volgende keer!

Jacob van der Meulen

Lid worden

WZK Tri-Team is een Wassenaarse hardloopvereniging met een clubruimte in het zwembad Het Sterrenbad. Hardlopen kan op drie niveau's, van beginners tot gevorderden. Er wordt wekelijks getraind op de dinsdag- en donderdagavond. De trainingen beginnen om 19:00 en duren tot 20:30.

Lid worden kan via Inschrijven >>