aoadvies  bella  kluswijs  langstraat33

Agenda

20 aug Zwemloop

 

 

Twitter

Na weken, nou eigenlijk maanden van voorbereiding is de dag dan eindelijk aangebroken. De gaafste ultraloop van Nederland de 60 van Texel, jieehaaa!
Afgelopen maanden heb ik weer en wind getrotseerd om de broodnodige kilometers te maken. Een paar weken geleden kon iedereen een paar dagen genieten van een zonnetje, lekker temperaturen en weinig wind. Werkelijk een unicum die mooie dagen, maar het bleef jammerlijk bij twee dagen. Maar genoten heb ik toen wel, zeker omdat het die week zaak werd om extra lang te gaan lopen. Er stonden die week een 30 en 35 kilometer in mijn planning en ik heb met volle teugen genoten van die trainingen. Vandaag staat de zon in een strak blauwe lucht en de thermometer staat op een joviale 4 graden. De wind is volgens de radio matig tot krachtig, maar in de praktijk lijkt het meer op krachtig tot allemachtig krachtig. Kortom, vanochtend vroeg besloten om een winter-tight als hardloopbroek te dragen, een sweatshirt, winter shirt en windjack completeren het geheel. Mutsen en handschoenen blijken vlak voor de start ook geen overbodige luxe, dus al met al lijkt het bij de start meer op een startveld van de Elfstedentocht dan de start van een ultraloop.

Als het startschot dan klinkt en ik de eerste meters afleg komt het kippenvel weer op mijn armen, net als twee jaar geleden. Toen was dat niet door de kou en ook nu is de temperatuur niet de oorzaak van deze rillingen. Het publiek, en dan zeker het speciale publiek uit Wassenaar en omstreken bezorgen mij die rillingen. Wat een gaaf gevoel om hier te mogen lopen! Guus gaaf dat je er bent!
Na een paar kilometer komt Els al naast me rijden. Mijn steun en toeverlaat voor de aankomende uren spreekt even kort met me en geeft aan dat ze me opwacht bij de strandopgang. Even later lopen we langs de Mokbaai en komt het duinpad naar de Hors in zicht. De eerste kilometers hebben we afwisselend mul en hard strand, maar als de wind dan heerlijk recht in ons gezicht komt te staan hebben we ook geen last meer van de wisselende ondergrond. Ach, op een gegeven moment gaat mul zand ook lekker lopen!
Bij de strandopgang zie ik Els al staan en ze komt even later lekker naast me rijden. We kletsen over Joop, over het Tri-Team, over het voorstel om te verhuizen naar een andere locatie en natuurlijk over mijn gemoedstoestand die goed is. Ik loop er lekker bij en precies op schema. Ik heb een tijd van zo rond de 6 uur in gedachten en de eerste 15 gaan in 1 uur en 25 minuten, dus goed op schema. We nemen even later weer afscheid en ik duik het duin weer in. Het strand is weer iets zwaarder geworden, muller zand en hardere wind zorgen voor een iets hogere hardslag dan ik wil, maar ja, ik moet wel vooruit! Gelukkig komt Els weer in zicht en dat betekend dat het strand achter de rug is. Het gaat nog steeds lekker als ik even later de Slufter in loop. Twee jaar geleden was dit een super gaaf en mooi stuk, maar dit jaar is het pad bijna helemaal volgestort met puin, waardoor je goed op moet letten waar je je voeten neerzet. Ik zie zelfs een collega op blote voeten die zijn schoenen aan moet gaan trekken. Volgens mij zag ik bloed!
Aan alle mooie dingen komt een eind, zo ook aan de Slufter. Op het strand had ik nog een kleine hoop dat de wind op de Slufter afgeschermd zou worden door de bosjes en de bomen, maar......de bomen en de bosjes stonden aan de verkeerde kant, jammer dus.
Het geeft een heerlijk gevoel dat het lopen nog steeds lekker gaat, het schema nog steeds toppie is en de benen als nieuw voelen, zeker als ik Els weer zie op het fietspad naar de vuurtoren. Dat pad hakt er altijd lekker in, want het gaat op en neer en slinger de slang door de duinen. Els pept me steeds op met de woorden:"De vuurtoren wordt steeds groter, nog maar een klein stukje en dan krijgen we de wind in de rug"! Het helpt! Met nog 25 kilometer voor de boeg ronden we het punt bij de vuurtoren. Dat "met de wind in de rug" blijkt niet helemaal waar te zijn, maar we hebben hem in ieder geval niet meer helemaal tegen. Op het 40 kilometer punt heb ik 3:56 op mijn Garmin staan, dus alles gaat naar wens. Maar goed, de benen gaan wel mopperen! Vanaf nu ga ik bij elk drinkpunt even wandelen, goed drinken en banaantjes eten, zodat de benen even kunnen ontspannen. De eerste 10 stappen zijn daarna wel weer even wennen, maar het bevalt me goed. Guus fiets even met ons mee en Oosterend is altijd een gaaf stukje, daar doe je altijd weer kracht op, dus ook hier blijft het schema nog redelijk in takt. Hoewel ik nu toch een beetje tijd heb verloren.

Lid worden

WZK Tri-Team is een Wassenaarse hardloopvereniging met een clubruimte in het zwembad Het Sterrenbad. Hardlopen kan op drie niveau's, van beginners tot gevorderden. Er wordt wekelijks getraind op de dinsdag- en donderdagavond. De trainingen beginnen om 19:00 en duren tot 20:30.

Lid worden kan via Inschrijven >>