aoadvies  bella  kluswijs  langstraat33

Agenda

20 aug Zwemloop

 

 

Twitter

Verslag van Jacob van der Meulen - Allemachtig wat slaapt een mens toch anders in de nacht voorafgaand aan een marathon. Ten minste, ik slaap anders dan anders. Als ik het tegen Marco zeg blijkt dat ook hij er last van heeft, dus helemaal vreemd zal het wel niet zijn. De warme douche maakt me helemaal wakker en ik sta om half zes alweer te zingen bij het aankleden. We eten in het restaurant nog even een paar boterhammen, want iets anders kunnen we niet krijgen. Maar iets is beter dan niets, dussss! Niet veel later dribbelen we naar de startplaats van de “Marabana Cuba marathon”, het “Capitolio”! We hebben met Ricardo afgesproken op de hoek van de straat, zodat hij onze spullen in ontvangst kan nemen en nog een paar foto’s kan nemen tijdens onze run.

Het is 22 graden bij de start, dus extra kleding is niet nodig. Het is voor ons doen wel een beetje fris, maar we zien hier meer voordelen van dan nadelen. Vlak voor zevenen begint er een speech, waarbij onze Cubaanse medelopers heel enthousiast juichen als hij is afgelopen. Wat er is gezegd en wie het was zullen we wel nooit weten, maar goed! Er klimt een statige man het startpodium op en hij heft het startpistool. “Pang” en we zijn weg voor twee rondes van 21,1 kilometer door Havana! Aangezien er een kleine 5000 mensen meedoen, waarvan 4800 de halve marathon gaan rennen, is het redelijk druk in het begin. Pas na een kilometer of zes komen er geen jongens meer sprintend voorbij om even later weer stil te staan om uit te hijgen. Na zeven kilometer kijk ik ook voor het eerst op mijn horloge om eens te zien hoe de vlag ervoor staat. Ik loop net onder de 5 minuten per kilometer en dat komt goed uit.

Mijn tactiek was om lekker snel te starten en de man met de hamer zo laat mogelijk op te vangen of liever nog te ontwijken. Over mijn vochthuishouding hoef ik niet in te zitten, want om de twee kilometer staat er een drinkpost met water en sinaasappelsap. Het drinken wordt aangegeven in plastik zakjes, zodat je ze mee kunt nemen en op kunt drinken wanneer je dat zelf wilt. Zo komt het dat ik nog met een zakje in mijn hand loop als de volgende drinkpost al weer in beeld komt. Maar goed, beter te veel dan te weinig, je kunt er altijd eentje overslaan, zullen we maar zeggen. Op 8 kilometer draaien we een bocht om en staan we aan de voet van wat toch wel door mag gaan als berg. Het blijkt het begin te zijn van een 4,5 kilometer lang gedeelte van het parcours wat op en neer gaat.

Voor mijn gevoel zijn het heuvels, maar wat zal mijn gevoel in de volgende ronde zijn? Als we het Capitolio weer in zicht hebben en de eerste ronde erop zit, staat er 1 uur en 46 minuten op mijn Garmin. Niet slecht voor de eerste ronde, zeker niet, omdat de benen nog goed voelen en de temperatuur toch al naar een dikke 25 graden is gegaan. Weer draaien we de boulevard op, maar nu loop ik echt in mijn uppie. Een paar honderd meter voor mij zie ik een loper en ik ontspannen ga ik kijken of ik dichterbij kan komen. Halverwege de boulevard haal ik hem in en kom ik een groepje achterop. Op 30 kilometer gaat het dan echt beginnen. De voet van de heuvel zorgt ervoor dat een aantal mannen in het groepje gaan wandelen, maar ik voel dat het voor mij averechts zou werken.

Ik blijf dus stug doorlopen, hoewel het tempo naar beneden moet. Bij de vierde klim voel ik dat mijn benen beginnen te protesteren, maar het bordje 33 km doet me goed. Een kilometer verder moet ik aanzetten om de treinovergang te halen, want de slagbomen gaan al dicht. Waarschijnlijk heeft de man met de hamer de overgang niet gehaald, want de benen blijven redelijk goed. Ik kijk even naar mijn tijd als ik een Antilliaanse hardloper inhaal. Hij geeft aan dat hij helemaal kapot is en hij moedigt me aan om vooral zo door te gaan. Mijn horloge verteld me dat ik in de afgelopen vijf kilometer aardig wat tijd heb verloren, maar dat een tijd onder de 3:40 er nog in zit. Weer haal ik een paar lopers in en dat geeft toch wel een goed gevoel. Ik zie in de verte het Capitolio weer opdoemen, nog twee kilometer te gaan.

Onder de 3:40 zal waarschijnlijk niet gaan lukken, maar ik pers er nog een hele lichte versnelling uit! De laatste bocht om, langs de pylonen van de finish, nog twee honderd meter. Een eindsprint gaat het niet meer worden, ik ga niets forceren, want over drie weken loop ik de marathon van Curaçao. Ik zie Ricardo staan met mijn fototoestel in de aanslag en even later loop ik onder de finish door in een tijd van 3:40:05! Niet veel later loop ik met mijn medaille in de hand een stukje terug over het parcours op zoek naar Marco. Hem kennende is hij voor een tijd van rond de 4 uur weggegaan. Als Ricardo en ik hem aan zien komen ziet hij er nog redelijk fris uit. Ook hij heeft niets geforceerd en hij verteld later dat hij zelfs extra rustig is gaan lopen toen hij door had dat de 4 uur er niet in zat. Met 4:20 komt hij over de finish.

We hebben het gefikst!

Lid worden

WZK Tri-Team is een Wassenaarse hardloopvereniging met een clubruimte in het zwembad Het Sterrenbad. Hardlopen kan op drie niveau's, van beginners tot gevorderden. Er wordt wekelijks getraind op de dinsdag- en donderdagavond. De trainingen beginnen om 19:00 en duren tot 20:30.

Lid worden kan via Inschrijven >>